W koncu nadszedl czas aby jechac dalej na poludnie. Ruszylismy wiec dalej, po raz kolejny przekroczylismy granice – tym razem wracajac do Guatemali. Bylismy w Livingston – miescie, ktore choc jest na ladzie, nie jest polaczone zadnymi drogami. Mozna sie do niego dostac tylko woda. To ostatnie miejsce, w ktorym znalezlismy ludzi Garifuna – pochodzacych z niewolnikow, ktorzy wydostali sie z rozbitych statkow i zaczeli mieszac sie z tubylcami. Ludzi, ktorzy stworzyli swoj wlasny jezyk i kulture, no i oczywiscie wymyslili drums.<\/p>\n
Spalismy w bardzo ciekawym hostelu. Byl on zbudowany przez Hiszpana – chyba bardzo dawno temu – na wzor zameczkow Marokanskich. Jego swietnosc dawno juz przeminela i az zal bylo patrzec na rozpadajace sie, niegdys piekne sciany, plaskorzezby, malowidla i ogrod. Nie wiedzielismy jaka byla historia tego miejsca, ale musiala byc bardzo ciekawa.<\/p>\n
Kolejnego dnia ruszylismy jeszcze dalej – tym razem lodzia. Przejazd trwal jakies 2.5 h. Po drodze mijalismy piekne krajobrazy, male osloniete wyschnietymi lismi palm domki, cieple zrodla i mnostwo, mnostwo jachtow (jest to ponoc najbezpieczniejsze miejsce w okolicy dla jachtow, ktore chca sie schronic przed huraganem).<\/p>\n
A potem juz tylko autobusem jechalismy do Antiguy. Wiekszosc drogi przespalismy, ale za kazdym razem gdy sie przebudzalismy nie moglismy uwierzyc jakie piekne miejsca mijamy glownie dziko zarosniete gory.<\/p>\n
Dzisiejszy dzien spedzilismy bardzo milo, glownie na walesaniu sie po miescie. Antigua jest miastem lezacym bardzo blisko od Guatemala City (stolicy), ale duzo mniejszym i bardziej uroczym. Jest nawet wlaczona na liste UNESCO. Domki tutaj sa raczej niskie i kazdy innego koloru. Gdzie nie spojrzec, wszedzie dookola sa gory i 3 wulkany (1 aktywny).<\/p>\n
Nasze kroki poniosly nas na jedno z pobliskich wzniesien, na ktorym stoi krzyz, i z ktorego widzielismy piekny widok na cale miasto. Poniewaz pogoda dzisiaj byla raczej zachmurzona nie bylismy wstanie zobaczyc wielu innych szczytow. Na jeden z wulkanow planujemy jechac w niedziele – prawdopodobnie jednak zapiszemy sie na jedna z jadacych tam wycieczek.<\/p>\n
Gdy nasze nogi, zmeczone, poniosly nas w koncu na plac centralny gdzie przysiedlismy na chwilke na lawce w cieniu drzew, przysiadl sie do nas pewien starzec. Po chwili zagadal do nas. Zdal nam sie dosc dziwny, jako, ze wypytywal nas rozne informacje, ale powiedzial nam rowniez troche o terazniejszej sytuacji Guatemali. Bylismy zaskoczeni, gdy dowiedzielismy sie ze 80% zyjacych tu ludzi jest majami. Sa to jednak zazwyczaj bardzo biedni ludzie, zyjacy na swoich ziemiach, nieedukowani, czesto niepismienni. Nie jest w interesie rzadu aby ich nauczac poniewaz rzad boi sie jakichs rebeli z ich strony. Gdy tylko pojawia sie jakikolwiek chaos z ich strony, zolnierze go uciszaja sila, czesto zabijajac ludzi i zabierajac ich ziemie.<\/p>\n
Dzieje sie tak, poniewaz, jest tylko 17 rodzin, ktore rzeczywiscie rzadza cala Guatemala. Sa to rodziny jeszcze z czasow kolonialnych. Sa bardzo bogate w porownaniu z cala inna ludnoscia. Posiadaja tu wiele ziemi, farm i roznego rodzaju interesow. Pieniadze trzymaja w bankach poza krajem – w Stanach i maja w Stanach edukuja swoje dzieci. Rzad i wojsko im glownie podlega i nie pasuje im aby majowie mieli zbyt wielkie prawa.<\/p>\n
Zasmucila nas taka informacja o ludziach z kultury, ktora byla tu dlugo zanim stanela tu europejska noga.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W koncu nadszedl czas aby jechac dalej na poludnie. Ruszylismy wiec dalej, po raz kolejny przekroczylismy granice – tym razem wracajac do Guatemali. Bylismy w Livingston – miescie, ktore choc jest na ladzie, nie jest polaczone zadnymi drogami. Mozna sie … Continue reading